Sonsuz deniz bize mutluluk ve sıcak anne sevgisi verir. Aklımda, deniz bizim annemiz. Küçük balıkların hayatında deniz onların evidir. Ana Deniz birçok özgür yaşamla hamile. Deniz çok çekici, çok gizemli!
Ama şimdi, deniz çok değişti. Deniz suyu bulutlu hale geldi ve artık eskisi kadar net değil. Kıyıda yıkadığı şey, artık canlı ve güzel balıklar değil, çöp yığınları ve çöp yığınlarıydı. Gerçekten bunu kimin yaptığını sormak istemelisiniz, ama aslında hepsi bizim insanlar tarafından yapıldı. Bazı insanlar denize çöp atıyor. Daha da nefret dolu olan şey, bazı insanların bildiğimiz gibi atık suyu denize vicdansız bir şekilde boşalmasıdır, Tokyo 24 Ağustos arkadaşlarında tedavi edilen radyoaktif suyu serbest bırakmaya başlar, düşünün, deniz kenarında sörf yapmaya ve güneşten sörf yapmaya hazır olduğunuzda bunu düşünün. Güzel bir plaj havlusu ve değişen bornoz ile iyi bir ruh halinde plaj, şezlong havlusunda güneşleniyor, önünüzdeki deniz artık mavi değil, net değil, güvenli değil, belki bir gün eğer bir gün ise. Deniz bizi bırakır, dünya nasıl olacak? Okyanus kokmuş kanalizasyona dönüşürse ne yapardık? Eğer ben olsaydım, denizin ayrılmasına asla izin vermezdim. Zamanım olur olmaz, denizdeki çöpleri almak ve çöp kutusuna koymak için plaja gideceğim ve çöpleri hatırlatacağım. Kendimizden, çevremizdeki küçük şeylerden başlamalıyız, böylece Sky Mavisi Deniz artık sadece hayalimiz değil. Deniz, balık ve ana nehrimizin evidir. Onu korumalıyız, sevmeliyiz ve denizin bizi terk etmesine izin vermemeliyiz.
